Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Παλιές φωτογραφίες απ' τον Όλυμπο


  Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ορεινών Αγώνων Χιονοδρομίας ή αλλιώς ΚΕΟΑΧ Ολύμπου.  Στο στρατόπεδο των ειδικών δυνάμεων δίπλα στο ορειβατικό καταφύγιο στις Βρυσοπούλες πέρασα ένα μικρό διάστημα  της στρατιωτικής μου θητείας το 1979.  Αυτή ήταν και η πρώτη μου επαφή με τον Όλυμπο. Μαζί με τρεις ακόμα Καρπενησιώτες φίλους, συναθλητές στον Ορειβατικό. Για δύο μήνες ανεβοκατεβαίναμε τις πλαγιές του Αγίου Αντωνίου κάνοντας σκι, την εποχή που δεν υπήρχε ακόμα ο σημερινός αναβατήρας. Δυστυχώς από την παρέα εκείνη, σήμερα δύο πολύ καλοί φίλοι του τότε δεν ζουν. Ζουν όμως στη μνήμη και οι περιπέτειες μαζί τους είναι πλέον νοσταλγικές ευχάριστες αναμνήσεις.

ΚΕΟΑΧ Ολύμπου. Έξω απ το καταφύγιο στις Βρυσοπούλες
Στο άγαλμα του Παπαρόδου

Εκπαίδευση στον Όλυμπο
Στις Βρυσοπούλες


Το 1980 με τον Ορειβατικό Καρπενησίου αδειούχος απ το στρατό ανεβήκαμε στον Προφήτη Ηλία για την 40η Π.Ο.Σ. Η διαδρομή ήταν από την Πετρόστρουγκα και απ το Καρπενήσι μέχρι τα Πριόνια πήγαμε με ταξί. Πρώτη φορά είδα από κοντά τις κορφές που με δέος άκουγα στις διηγήσεις των μεγαλύτερων.  
40η Π.Ο.Σ.
 Η δεύτερη μου ανάβαση στο βουνό των θεών ήταν το 1985 πάλι με τον ΕΟΣ Καρπενησίου, αυτή τη φορά από Βρυσοπούλες, Άγιο Αντώνη, Κακόσκαλα, Παραμύτικα, Μύτικα, Οροπέδιο Μουσών. Η επιστροφή έγινε από Ζωνάρια, Άγιο Αντώνη, Βρυσοπούλες.

45η Π.Ο.Σ.
Από Άγιο Αντώνη προς Βρυσοπούλες
Η επόμενη ήταν το 1987 με τον φίλο Τάκη. Ήταν η εποχή που με την πρώτη ευκαιρία φοράγαμε τα ορειβατικά μας και σκαρφαλώναμε στα βουνά, έτσι για πλάκα. 
Έξω απ το καταφύγιο Γ. Αποστολίδης
Το 1990 για την 50η Π.Ο.Σ. ανεβήκαμε με τον Ορειβατικό στο οροπέδιο των Μουσών και για πρώτη φορά στο Στεφάνι. Η θέα από εκεί του Μύτικα, του απόλυτου προορισμού στα όνειρά μου, είχε χαραχθεί στη μνήμη μου, θυμάμαι.
50η Π.Ο.Σ.
Στεφάνι. Δίπλα, σε απόσταση αναπνοής ο Μύτικας.

Το 1992 ο Ορειβατικός Καρπενησίου ήταν στις δόξες του. Οι αναβάσεις διαδέχονταν η μία την άλλη. Έτσι στο πρόγραμμα μπήκε κι ο Όλυμπος, με ανάβαση από την Πετρόστρουγκα και τελικό προορισμό το Μύτικα.

Στη Κόκκα
Στο λαιμό της Σκούρτας
Την επόμενη χρονιά σειρά είχε ο Κάτω Όλυμπος στα πλαίσια περιφερειακής ορειβατικής συνάντησης, αν θυμάμαι καλά. Από την Καρυά ανεβήκαμε στον Καλόγερο, απέναντι απ το ΚΕΟΑΧ και τον Άγιο Αντώνη.
Προς τον Καλόγερο. Στο βάθος οι ψηλές κορυφές.
Τον Σεπτέμβριο του 1993 ήταν πια η σειρά της Οικολογικής Ομάδας να διοργανώσει ανάβαση στην ψηλότερη κορφή της Ελλάδας. Πάλι από το μονοπάτι της Πετρόστρουγκας και με διανυκτέρευση στο καταφύγιο Γιόσος Αποστολίδης, ανεβήκαμε στο Μύτικα την επομένη.
Στο λούκι του Μύτικα
Στην Κορυφή
Έβδομη φορά που ανεβήκαμε στο οροπέδιο ήταν το 1995 για την 55η Π.Ο.Σ.με τον ΕΟΣ Καρπενησίου. Πάλι απ την Πετρόστρουγκα, με διανυκτέρευση πίσω απ το καταφύγιο Γιόσος Αποστολίδης και επιστροφή από τα Ζωνάρια και το καταφύγιο Σπήλιος Αγαπητός.
55η Π.Ο.Σ.
Έξω απ το καταφύγιο Γ.Αποστολίδης

Το 2000 για την 60η Π.Ο.Σ. το πράγματα ήταν λίγο πιο επίσημα. Κάτι το millenium κάτι οι επερχόμενοι Ολυμπιακοί αγώνες έπρεπε και η Οικολογική ομάδα να ανέβει στο Μύτικα. Ανεβήκαμε τρεις φίλοι από τη γνωστή διαδρομή της Πετρόστρουγκας, στήσαμε σκηνές έξω από το καταφύγιο Γ. Αποστολίδης, το απόγευμα πήγαμε στο Μύτικα απ το λούκι και την επομένη επιστρέψαμε από το μονοπάτι κάτω απ τα Ζωνάρια προς το καταφύγιο Σ.Αγαπητός, με τον παγετώνα στο κεντρικό λούκι  και στη συνέχεια στα Πριόνια.


60η Π.Ο.Σ.
Στο οροπέδιο των Μουσών

Στον παγετώνα κάτω από τον Μύτικα

Στο Μύτικα

Το 2010 την ανάβαση για την 70η Π.Ο.Σ. διοργάνωσε ο Φ.Ο.Αντιρρίου.
Πληροφορίες στα: http://nikow-ant.blogspot.gr/2010/07/2010.html    και    http://aristotelis-foa.blogspot.gr/2010/07/blog-post.html
70η Π.Ο.Σ.
Στο οροπέδιο απέναντι από το Στεφάνι
Στα Πριόνια

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

Καλά Χριστούγεννα


Καλά Χριστούγεννα κι ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος. 
Εύχομαι υγεία, ελπίδα και υπομονή.

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011

Ο Άη Σώστης στο Παλιό Μ. Χωριό

Στο ύψωμα πάνω από το Παλιό Μικρό Χωριό και πάνω στον παλιό δρόμο για τον Προυσό είναι χτισμένο το εκκλησάκι του Άη Σώστη που γιορτάζει της Ζωοδόχου Πηγής.

Αυτό το ξωκκλήσι έχει το προνόμιο να το συντηρεί και να το καθαρίζει η οικογένεια του παππού μου του Παπαθανάση, ο οποίος διακόνησε την ενορία του χωριού του για αρκετό καιρό στα δύσκολα χρόνια της κατοχής.
Τα 3/4 από τα κορίτσια του παππά

Κάθε χρόνο, το καλοκαίρι συνήθως που μαζευόμαστε όλοι οι συγγενείς στο χωριό, πηγαίνουμε και ανοίγουμε τις πόρτες να αεριστεί ο χώρος, να φύγει η υγρασία, να σκουπίσουμε και να ανάψουμε για λίγο το καντήλι. Αυτή την όμορφη συνήθεια την μάθαμε από τους μεγαλύτερους και προσπαθούμε να την περάσουμε και στα μικρότερα μέλη μας.

Έτσι λοιπόν ''συν γυναιξί και τέκνοις'' ανηφορίσαμε και φέτος για τον Άη Σώστη.
Όσες φορές και να πάμε, όσες φορές και να πούμε τις ίδιες ιστορίες, όσες φορές και να κάνουμε νοερά μνημόσυνο στους εκλιπόντες, πάντα πιστεύω πως είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία.

Βλέπεις εκεί δεν μιλάνε οι άνθρωποι, μιλάει το χώμα.
Εκεί κινδύνεψε ο παππούς να χάσει τη ζωή του καταπλακωμένος από ένα έλατο. Εκεί η γιαγιά κρύφτηκε για να ξεφύγει την αιχμαλωσία. Από κει η μάνα μου και μια θεία μου σέρνοντας μια κατσίκα πήγανε με τα πόδια στο Αγρίνιο, κοριτσόπουλα για να βρουν προστασία. Εκεί παραπάνω, στον Άνθρωπο, ήτανε το χωράφι που έθρεψε την οικογένεια στη κατοχή.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα, λέγονται και ξαναλέγονται κάθε φορά που παίρνουμε την ανηφόρα, λες και είναι δυνατόν να ξεχαστούν!

Αυτή όμως είναι η μαγεία, αλλά και η δύναμη της παράδοσης. Της οικογενειακής μας παράδοσης. Της τόσο σημαντικής για μας, όπως και για κάθε οικογένεια που προσπαθεί να διατηρήσει στο χρόνο αναλλοίωτη την ιστορία της.
Ας είναι λοιπόν καλά στην υγεία τους οι μεγαλύτεροι, να τους βαστάνε τα πόδια τους και με εμάς τους νεότερους αντάμα, να ανεβαίνουμε όλοι μαζί τακτικά στον Άη Σώστη.



















Σάββατο 7 Μαΐου 2011

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

Φεβρουάριος 2011

Τα χιόνια άργησαν για φέτος αλλά δεν μας ξέχασαν. Ευτυχώς θυμάται ακόμα να χιονίζει. Η χειμωνιάτικη ''καλοκαιρία'' του περασμένου μήνα, μάλλον απέχει πολύ από το να χαρακτηρισθεί ως Αλκυόνιος. Είναι ένα φαινόμενο μεγαλύτερο, βιαιότερο και μάλλον μόνιμο.  Η κλιματική αλλαγή είναι πλέον ορατή και επηρεάζει όλο και περισσότερο τη ζωή μας.
Ο χιονόκαιρος μας έκλεισε μέσα και οι εργασίες που είχαμε αρχίσει μείνανε στη μέση. Με τις πρώτες αναλαμπές του καιρού όμως πρέπει να τις συνεχίσουμε, γιατί μετά αρχίζουν οι εαρινές που είναι και απαραίτητες και αρκετές.
Οι εργασίες στο κήπο

Μετά από χρόνια αναβολών αποφάσισα να αρχίσω το χτίσιμο ενός τοίχου αντιστήριξης πάνω από τον κήπο μου. Οι εργασίες όμως που έμειναν ημιτελείς θα συνεχιστούν με την πρώτη ευκαιρία. Εκκρεμεί επίσης το κλάδεμα και η απολύμανση με γαλαζόπετρα των οπωροφόρων, η εδαφοκάλυψη με τα θρυμματισμένα κλαδιά και το ξεβοτάνισμα κήπου και αμπελιού. Αρκετές δουλειές σαν να λέμε.





Ο χειμωνιάτικος καιρός όμως μου έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθώ με την τακτοποίηση του ψηφιακού μου αρχείου. Κείμενα, φωτογραφίες και μουσικά αρχεία έπρεπε από καιρό να έχουν μπει σε μια σειρά. Η ενασχόληση αυτή μου αποκάλυψε και κάποια ''διαμάντια''. Η μουσική που μου αρέσει έμπαινε βιαστικά σε ένα φάκελο όταν την έβρισκα, χωρίς να την ακούσω τις περισσότερες φορές. Με το απαραίτητο ξεσκαρτάρισμα όμως ''έπεσα πάνω'' σε υπέροχες για τα γούστα μου μελωδίες. Κομμάτια που δεν είχα ξανακούσει και πλέον ακούω καθημερινά. Έργα όπως η <<Φαίδρα - Τραγούδια αγάπης >> και το << State of  siege>> του Μίκη ή τα υπέροχα <<Φεγγαράκι>> και <<Ρυθμολογία>>  του Μάνου.


Καιρός όμως και για λίγο langlauf, που είχα αρκετό καιρό να κάνω, όπως και για τον προγραμματισμό των επόμενων αποδράσεων. Συλλέγω πληροφορίες και οργανώνω διαδρομές για την άνοιξη, για εκδρομές που είτε οργανώνω, είτε συμμετέχω. Αν όλα πάνε καλά το επόμενο διάστημα προβλέπονται ''εμπειρίες και ιδρώτας''.

Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Κάλιο αργά παρά ποτέ

Το σκέφτηκα αρκετά πριν αρχίσω να γράφω σήμερα .
Τρεις άνθρωποι χθες έχασαν τη ζωή τους , επειδή η τυφλή βία έχει τελείως αποθρασυνθεί και γιατί αφήσαμε τα πράγματα να φτάσουν έως εδώ .
- Ποιος φταίει ;
Ο καθένας μας έχει να υποδείξει διάφορους - πέρα από τους φυσικούς υπεύθυνους με τις μολότοφ .
- Μα τελικά ποιος είναι ο κύριος υπεύθυνος ;
- .....
- Άστο καλύτερα , θα ομολογήσω ! ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ ΓΙΑ ΟΛΑ !
- Εγώ δεν είμαι ο ''κυρίαρχος λαός '' - τρομάρα μου ;
- Εγώ δεν προσπαθώ να κάνω τις λαμογιές και τις ψευτοκομπίνες μου ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν επεδίωξα να παρακάμψω  την επετηρίδα ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν έγλειψα κατουρημένες ποδιές ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν παρανομώ καθημερινά , για να εξυπηρετηθώ γρηγορότερα , παρκάροντας όπου νάνε ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν πετάω τα σκουπίδια μου όπου νάνε ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν ανέχομαι τις παρανομίες του καθενός γύρω μου , χωρίς να αντιδρώ ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν έδωσα φακελάκια και γρηγορόσημα ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν αποφάσισα ποιος θα με εκπροσωπήσει στο δήμο , στη νομαρχία , στη βουλή , στην Ευρωβουλή ; ΕΓΩ
- Εγώ δεν διαβάζω τι μου λένε κάθε μέρα όλοι αυτοί και την επομένη κάνουν τα αντίθετα χωρίς να αντιδρώ ; ΕΓΩ
- Εγώ ρε γαμώτο δεν φταίω για όλα αυτά και άλλα τόσα ; ΕΓΩ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ
- Ε λοιπόν τι θέλω και ρωτάω ποιος φταίει , αφού το ξέρω ;
- Γιατί διαμαρτύρομαι ; Μήπως για να ρίξω αλλού τις ευθύνες μου ; Τόσο καιρό αυτό έκανα , πάλι τα ίδια ....;
Ήρθε λοιπόν η ώρα - που προσπαθούσα τόσο πολύ να αποφύγω - να το πω !
- ΣΥΓΝΩΜΗ

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

Υπόσχεση και προσευχή

Δεκέμβριος 2009 .

Ένας σημαντικότατος μήνας για μένα . Ένας μήνας αλλαγών , επαναπροσδιορισμού στόχων αλλά και επιβεβαίωσης της επιτυχούς και μάλλον σωστής ρότας , ένας μήνας πλήρους ανατροπής συνηθειών και υποχρεώσεων .

Αρκετές φορές έως τώρα έχω απαρνηθεί χόμπι και δραστηριότητες που παλιότερα με ''γέμιζαν'' και μου πρόσφεραν όλα αυτά που με έκαναν αυτόν που είμαι . Επίσης με ανέδειξαν κοινωνικά , μου έδωσαν φίλους , με γέμισαν εμπειρίες .

Ήρθε ο καιρός να συμβούν στη ζωή μου πιο σοβαρές ανατροπές που θα σημαδέψουν την υπόλοιπη πορεία μου . Ελπίζω να είναι για το καλό της οικογένειάς μου αλλά και δικό μου .

Θα προσπαθήσω να κινηθώ με τον ίδιο ζήλο , με την ίδια εργατικότητα και την ίδια σεμνότητα , να μην αλλάξω απ΄αυτό που είμαι και με ξέρουν όλοι και να προσφέρω όσα μπορώ περισσότερα .

Προσβλέπω σε υγεία .

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009

Εκλογές 2009











Παλιά ήμουν αναποφάσιστος , αλλά τώρα πια δεν είμαι σίγουρος .
Οπότε ....

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2009

Langlauf στο Καρπενήσι



















Την ημέρα των Θεοφανίων που είχε λίγο χιόνι πήγα στο αθλητικό κέντρο για LangLauf.
Άριστος ο καιρός και πολύ καλό το περιβάλλον του κέντρου.
Αυτόματα σου γεννιέται η ιδέα για την ανάπτυξη των δρόμων αντοχής ( LangLauf) στις εγκαταστάσεις του αθλητικού κέντρου , που έτσι κι αλλιώς τις ημέρες με χιόνι παραμένει κλειστό .
Βέβαια υπάρχουν και οι ατέλειωτοι δασικοί δρόμοι πάνω από τον Αγ. Νικόλαο που προσφέρονται για την δημιουργία ολόκληρου χιονοδρομικού κέντρο LangLauf , που θα βοηθούσε τον τοπικό τουρισμό .
Η δραστηριότητα αυτή δεν απευθύνεται σε κάποια ηλικία , ούτε σε ανθρώπους με ιδιαίτερα αθλητικά προσόντα , ούτε καν σε γνώστες του σκι καταβάσεων.
Στα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη είναι πολύ ανεπτυγμένη αυτή η μορφή χιονοδρομίας , γιατί όχι κι εδώ; ( δείτε τις φωτογραφίες και παρατηρήστε τις ηλικίες και το περιβάλλον που δεν διαφέρει καθόλου από τους δικούς μας δασικούς δρόμους ).

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2008

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2008

28η Οκτωβρίου 2008





















Η πρώτη επίσημη παρέλασή μας .
Με ένα θαυμάσιο καιρό που επηρέασε ακόμα και τους φωτογράφους η μαθητιώσσα νεολαία της Ε' δημοτικού βροντοφώναξε : ''ΟΧΙ !!! ... δεν θα κομπλάρουμε και θα περάσουμε αξιοπρεπώς " παρά τον αρχικό μας δισταγμό ....